روحانی در ابتدای سخنان خود آیین بازگشایی مدارس و آغاز سال تحصلی 97-96 و تقارن آن را با پیام ایثارگری امام حسین(ع) و یاران وفادارش گرامی داشت و شروع دوره جدید از فعالیت و تلاش در عرصه آموزش و پرورش را به دانشآموزان، معلمان و همه تلاشگران وزارتخانه کلیدی آموزش و پرورش تبریک گفت. رییس جمهور با بیان اینکه نواختن زنگ آغاز سال تحصیلی، شروع حرکت به سوی پلهای جدید است، اضافه کرد: اگر 12 سال تحصیلی را 12 پله برای پیشرفت در نظر بگیریم، به معنای آن است که پس از پیمودن پله دوازدهم به سطحی از توانمندی و برخورداری از دانش برسیم که برای ورود به عرصه فعالیت، کار و تلاش در اجتماع آماده باشیم. روحانی اضافه کرد: ممکن است مسیر و ایام تحصیل برای برخی از دانشآموزان ما با سختیهایی همراه باشد، اما قطعاً وقتی پس از پایان دوران تحصیل به این ایام نگاه کنید، خواهد دید که جزو بهترین روزهای زندگی شما بوده است. رییس جمهور اظهار داشت: برای اینکه در آینده احساس بهتری نسبت به دوران تحصیل خود داشته باشیم و احساس کنیم که با پایان تحصیلات شرایط مناسبتری برای حضور مؤثر و سازنده در جامعه داریم، لازم است مقدماتی در دوران تحصیل و مدرسه فراهم شود که این مقدمات از فضا و محیط تحصیلی تا رفتار مسئولین مدارس و همکلاسیها و نوع رفتار والدین و دانشآموزان را شامل میشود و در سالهای اخیر، چگونگی مواجهه ما با فضای مجازی نیز ب

حتی قبل از اینکه آریتافرنکلین، ترانهی پرفروش "احترام” را در ۱۹۶۷ بخواند آدمها احترام را تقاضا میکردند. چون احترام چیزی است که باید بیشتر با عمل و کمتر با واژگان بهدست آید. بعضی آدمها طبیعتا دیگران را برمیانگیزند به آنها احترام بگذارند؛ بعضی دیگر باید برای کسب احترام تلاش کنند. اغلب، کسب احترام بستگی به آدمهایی داردکه دور و برتان ،یا در محیط زندگی یا کارتان، حضور دارند. وقتی احساس میکنید احترام نمیبینید هیچوقت دیر نیست که شروع کنید و احترام را بهدست آورید. باید با نگاهی صادقانه به خودتان و چگونگی رفتارتان با آدمهای اطرافتان شروع کنید. در ادامه بهترین توصیه ها برای کسب احترام آورده شده است. ۱.با آدمها شروع کنید.مانع شمارهی یک کسب احترام ، خودشیفتگی یا نارسیسم است. اگر نخستین احساسی که آدمها از شما دریافت میکنند خودشیفتگی است خوب شما خودشیفته هستید و از این رو باید به کوه بلند و ناهمواری برای رسیدن به قلهی احترام صعود کنید. از آن چه در زندگی آدمها میگذرد باخبر شوید. پیش از اینکه کاری انجام دهید به عنوان یک مشاهدهکننده عمل کنید. علاقه و همدلی خالصانه را به آنها نشان دهید. اگر خالصانه تلاش کنید تا محیطتان را برای بهتر زیستن همه بهبود بخشید، باران احترام بر شما خواهد بارید.( کوین دام) ۲.اول احترام خودتان را نگه دارید.امید بستن به احترام را فراموش نکنید

احترام یک ارزش است. احترام، راهی برای خوب زندگی کردن و راهی خوب برای زندگی کردن است. راهی برای حفاظت از دیگران، خودمان و دنیای مان. ما با کمک احترام، سعی می کنیم از مردم و تمام دنیا با عشق و محبتی بیشتر از گذشته، مراقبت کنیم.به یاد داشته باش، حرفهایی که می زنی یا نمی زنی و کارهایی که می کنی یا نمی کنی، می تواند به دنیا کمک کند یا به آن آسیب برساند. انتخاب با توست. + نوشته شده در دوشنبه بیستم آذر ۱۳۹۶ساعت 10:14 توسط ریحانه جاهد |

گام اوّل: هرچه قدر هم که به صحّت گفته خود اطمینان دارید، قبل از اینکه حرفی بزنید، خوب فکر کنید. اگر احساس می کنید هیچ نقطه مشترکی از نظر فکری با نفر مقابل خود ندارید، بازهم در نهایت ادب و متانت تعامل کنید. گام دوّم: سعی کنید با وی همفکری کنید یا حدّاقل به نوعی وانمود کنید که او را درک می کنید. خود را جای دیگری بگذارید. با خود بگویید: “اگر من افکار او را داشتم، زندگی و دنیای من چه فرقی داشت و چطور بود؟”، با ادای این جمله در ذهن خود، می توانید افکار، احساسات و اعمال وی را بهتر درک کنید. گام سوّم: از انتقاد و سرزنش در مورد باورهای قلبی و عقاید دیگران خودداری کنید. این کار نه تنها باعث از دست دادن دوستان شما می شود بلکه منجر به خصومت نیز خواهد شد. اگر به باورهای مذهبی که سالها در درون وی ریشه گرفته است، توهین کنید و آنها را بی معنی بدانید، دیگر انتظار هیچ رابطه دوطرفه یا تفاهم را نداشته باشید. مهّم نیست چقدر آن عقاید را باور دارید، تنها با درک حدّاقل ظاهری می توانید بجای ایجاد دیوار و فاصله، پلی ارتباطی بسازید. گام چهارم: عقاید خود را به دیگران تحمیل نکنید، اگر در مورد باورهای خود، قصد متقاعد کردن فردی را دارید، می توانید با روشی مسالمت آمیز شروع کنید. انتظار پیروی وی از خودتان را نداشته باشید، او هم به عنوان یک انسان متفاوت از شما، حق انتخاب دارد. شاید به مرور زمان، با شما هم عقیده